TÜKENDİ
Hikâyelerimizin kahramani bizleriz. Dünyanin cenneti de, cehennemi de bizim içimizde. Çiçekler de açiyor orada envai çesit, yagmur da yagiyor. Kor alevlerin yaktigi da oluyor ruhu bazen, sularin o yangini söndürdügü de. Her sey, yalnizca bir saniye (!) Cennetimizde yasarken, cehennemimizde öldürebiliriz kendimizi. Ve kovdurabiliriz yeryüzünden kimligimizi.
…Sorgulamalar-sualler, cevaplar ve cevapsiz kalanlar… Hepsinin bir sorusu var. Hepsine açilan yol ayni; yolculugu apayri olsa da, yolcusu ortak. Bundandir ya iste, o soluklanmalar.
Her sey yalan olsa ne çikar (!) Evrenin gerçegi bizleriz. Yürüdügümüz yollar tahta köprüden. Arada duyariz gicirtisini. Duyariz da, dönmeyiz yolumuzdan. Böyle mert, böyle delibasiz!
Ömrü bir asir sanip, asra ömür sigdiranlariz. Bundandir zamana darginligimiz, kirginligimiz. “Zamanla barismak olsun andimiz.”
…Sorgulamalar-sualler, cevaplar ve cevapsiz kalanlar… Hepsinin bir sorusu var. Hepsine açilan yol ayni; yolculugu apayri olsa da, yolcusu ortak. Bundandir ya iste, o soluklanmalar.
Her sey yalan olsa ne çikar (!) Evrenin gerçegi bizleriz. Yürüdügümüz yollar tahta köprüden. Arada duyariz gicirtisini. Duyariz da, dönmeyiz yolumuzdan. Böyle mert, böyle delibasiz!
Ömrü bir asir sanip, asra ömür sigdiranlariz. Bundandir zamana darginligimiz, kirginligimiz. “Zamanla barismak olsun andimiz.”