Ardında Leke Bırakmamalı Sevgi

“Tersanede can veren isçileri göz önüne getirerek, Clive Bell'in su sözüne de kulak vermeliyiz: ‘Güçsüzün ölmesine engel olmayip, güçlünün hakli oldugunu kabul ettikçe gerçek anlamda uygar olamayiz.' Uygar olamayiz da ‘insan' olur muyuz?” diye soruyor Adnan Binyazar.Ardinda Leke Birakmamali Sevgi ile, Binyazar, sanattan politikaya toplumsal degismenin nabzini tutuyor, yer yer elestirilerde bulunarak, ayrintilarin güzelliklerini okurla paylasiyor. Bu topraklarin insanina sevgiler sunarken, en umutsuzlara bile umut dünyasinin kapilarini araliyor. Bu denemelerde, Leyla Gencer'in ölümsüz sesini duyarak çiktiginiz bir düsün yolculugunda bulacaksiniz kendinizi; Cahit Külebi, Sair Esref, Shakespeare, Paul Auster, Franz Kafka ve daha nice yazara uzanan, degisik kent ve yasamlari bir de onun gözüyle göreceginiz, anilarla yüklü bir yolculuk...“Gerçek sanatçi yalnizca çaginin portresini çizmez, kendi portresinin de yaraticisidir o. Bilir ki, kendinden baska kimse çizemez kendi desenini, ona uyacak rengi bulup tuvale süremez. Görülüyor ki, Beethoven kendi çizimiyle de yetinmiyor; çaginin, toplumsal duyarligin, yurdunu ve insanini sevmenin bilincini de asiliyor yüreklere... Büyüklük burada; üç-bes mangira ülke topraklarini peskes çekmekte degil!..”