TÜKENDİ
Masmavi göge bakar. O öyküler; sokaklarinda gezmek, çimenlerinde uzanmak, sularinin siriltisinda kendini kaybetmek, yokuslarindan asagiya kosa kosa inmek, camilerine, kiliselerine alici gözle bakmak, gecekondu manzarali bir tepede aci bir çay içmek, simitpeynirle bir daha gelemeyecegim duygusuyla kahvalti etmek, mezar taslarinda ünlü isimleri görüp sasirmak içindir. Öyküler ölesiye sevilir, merakla adimlanir, coskuyla kucaklanir. Istanbul’u sevmek böyle bir seydir. Öyküyü özlemeye benzer.