Hastaneye gelen insanlarin psikolojileri bellidir. Ama bu insanlar benim memleketimde öyle renkli ve çesitli ki, iste o yüzden: anlatmazsam ölürüm. Ülkemizdeki hemsirelik kavrami, umarim ulasmaya çalistigi hakli yerine en kisa zamanda gelir. Özgün bir meslek olarak sayginligi daha da artar, hemsirelik yasalari da bunu destekler.Dilerim; bizden sonraki nesiller benim yazdiklarima gülüp 'yazik' desinler. Yeter ki, bizim çektigimiz sikintilari çekmesinler. Bütün umudumuz bilinçli gençler yetistirmek degil mi?