TÜKENDİ
Insanlari anlamanin bosuna bir ugras oldugunu bilerek yasamak daha güzeldi. Baska türlü bocalayip dururdum. Sonra aklima bir sey daha geldi; ya sen de bosuna bir ugrassan? Bunu kabullenmek daha zordu inan bana. Korkularimla yüzlesmekten bile daha zordu. Sonra alistim. Kabullendim bunu da. Normallestim, sakindim artik. Sabri ögrendikten sonra daha çok güçlendim. Yenilgilerden bambaska biri olup çikmistim. Artik anlatmanin vakti gelmisti. Tüm gördüklerimi, hissettiklerimi bilmeliydiler. Iste o zaman anlamli olacakti tüm bunlar. Biliyordum benim görevim buydu. Insana insani, insana ragmen anlatmak…