Anlatacak Anıların Olmalı Korsan Gülümsemeler

Sahi Siz Kimdiniz Yasamasina yasiyorum Konusuyorum da konusmasinda Anlatamiyorum size kendimi Eski bir lehçesiyim belki hayatin. Bir ömür tükettim pembe bir safak için Ölümü öldürmekti isim Dinamitledim kentlerin zeminlerini Bir demet gülüsünüzle Katil ve kahramandim, soylu ve serseri Sinmisti üstüme bütün sifatlarim “Yasam güzel“ di iki sözümden biri Bir köpek gibi de sadiktim ask’a Yakinmadim hiç Ödedim bedelini karsi koyuslarimin Sustumi sustum, sustum Eylemin safrasiydi çünkü sözcükler Varsin anlatmasindi kendini Önsöz yazmadim hayatima Yildizlarin parladigi bir anda Ay’i saçlarindan öptüm ansizin Çözdüm yüzünüzdeki gizi, evrenin büyük sirrini Ve bir gonca gibi açildi safak Tam zamaniydi bir ömür bekleyisin Ellerimle kurdum daragcimi Çektim ipimi Ben Idris Köylü Sahi, siz kimdiniz? (Kitabin Içinden)