Anadolu Yakasının Sıfır Noktası Bağlarbaşı 42

Çünkü hepimiz biliyoruz ki, bu denli büyük ve egzotik oldugu halde gönül rahatligiyla ellerini cebine sokup turlayabilecegin genis meydanlari bulunmayan bir sehir yoktur dünyada. Istanbul’un ise, bütün meydanlari sikisiktir. Evlerin, dükkânlarin, kaldirimlarin arasina sikistirilmis, egreti, içine kapanik ve hüzünlü meydanlar… Dokunsan aglayacak gibi dururlar sehrin kuytu köselerinde. Hayir, ortasinda da dururlar, tam merkezinde… Ama itilmis, yok sayilmis, gözden düsmüs ve kenarlarindan kirpilmis olduklarindan kimse farkinda bile degildir bu meydanlarin. Kimse görmez. Kimsenin ruhu, bir ucundan digerine yürümenin huzuruyla dolmaz.Baglarbasi ise bir su birikintisinden dogmustur. Kim bilir, belki de bir su birikintisidir yalnizca. Küçük bir çakil tasini eline alip suya firlatsan, tasin suya degdigi yerde boynu bükük bir meydan olusur. Dar, soluksuz, kirilgan bir meydan. Attigin tas suda halkalar olusturur tabii. Meydanin etrafinda olusan ilk halka dut agaçlaridir. Bahçeleri akasyalarla, begonyalarla bezeli Rum evleri ikinci halkadir. Üçüncü halkaysa Selamsiz’in çingeneleri.