Anadolu Masalları Dünya Güzeli

Evvel zamanda. Gökler toz dumanda. Ne Ay var idi, ne Dünya. Atesten kor, koca koca bulutlar dolasirdi; sonsuz uzayda, sessiz boslukta. Gel zaman. Git zaman. Uzayda sessizlik bozuldu. Atesten kor, koca bulutlar patladi, çatladi. Topak topak, kül kül oldu. Her biri bir yana saçildi, savruldu. Topaklar zamanla sogudu. Günes, gezegenler, uydular olustu. Kimine Mars, Jüpiter dendi. Kimine Ay, Dünya dendi. Dünya denen gezegenimiz milyarlarca yil geçince sogudu. Kabuk bagladi. Üzerinde su, toprak meydana geldi. Bitki, hayvan ve insanlar türedi. Dünya düzeni kuruldu. Tarihler, destanlar, agitlar, masallar yazilmaya baslandi. Dünya Güzeli, bizim masalin adi. Okumakla, dinlemekle çikar tadi. Kim iyi okumazsa, dinlemezse, yesin onu Arap Dadi.... Bir zamanlar, iki dost ülkenin, iki padisahi vardi. Biri genç, biri yasli; biri toy, biri agir basli idi. Ikisi de iyi huylu hükümdardi. Genç padisah, dost ülke padisahinin dünya güzeli kizini gördü. Asik oldu. Onu istedi. Fakat Sultan Ana, buna karsi çikti. O, basvezirin biricik kiziyla evlenmesini isterdi. Oglu, Sultan Anayi dinlemedi. Sevdigi padisah kiziyla evlendi. (Kitabin Içinden)