Anadolu Aleviliğinin Tarihi Arka Planı

XI-XIII. yüzyillar Anadolu’nun Türklesme ve Islamlasma sürecinin birlikte yasandigi dönemdir. Bu arastirmada su hipotezlerin büyük ölçüde dogrulandigini gördük. • XI-XIII. yüzyillar arasindaki Anadolu’da görülen tasavvufî düsünce ve tarikat hareketlerindeki Sîîlik olgusu siyasî Sîîlikten ayri tasavvufî bir Sîîliktir. “Mufaddila Sîîligi”nin tipik bir tezahürü olan bu anlayisin belirgin tavri; Hz. Ali’nin üstünlügünü (efdaliyetini) kabul etmek, Ehl-i Beyt’e muhabbet ve diger sahabelere saygida kusur etmemektir.• Klasik Mezhepler Tarihinde müstakil firkalar olarak gördügümüz Isnâaserîlik ve Ismâîli Bâtinîligi gibi gruplarin bu dönemde Anadolu’da bariz tezahürlerinden söz etmek mümkün görünmemektedir.• Anadolu’da XVI. yüzyildan sonra Alevî zümrelerini teskil edecek tekke zaviye ve ocaklarin ilk proto tipi tasradaki Ahilik uzantilaridir. Bir baska deyisle tasradaki Ahilik Alevî zümreler için asil kaynagi teskil eder.• Sonraki asirlarda degisik Alevî ocaklarini teskil edecek zümrelerin olusmasinda asabiyete dayali boy ve oymak farkliliklari da önemli rol oynamistir.