Sonra çiçekler açti kirlarda, kuraklik bitti, esaretini savurdu bu acinin. Bahar geldi bak, pencereni sardi o hos tinilar. Kurtulduk, izlerini tasiyan savastan. Simdi vakit sevda vaktidir. Saga sola savurdugun ellerinin arasindan süzülen isiga dokunmak istiyorum. Mahrum biraktigin acilarina bile sarsan sikica, hissetsem, yasasam hepsini, birakmasam tek aci dahi sana. Üzülme, kaldiramam acilarini diye; ben acinin sesiyim, hatirla. Sana dokunamaz yok saydiklarim, korkutamaz beni gitmeler. Bak her yeri bahar sardi, umutla avuçladigin sabahlar bekliyor pencerende. Orada öylece durma, yüreginde uyuttugun yarinlari uyandirmalisin artik.