Içeri girdigimde, ilk fark ettigim o kisimda oturanlarin hepsinin âdeta dehsetle bana bakiyor olmalariydi. Tabii ki önce anlayamadim ama salonun en kuytu, sag kösesine baktigimda, o dehset verici bakislarin sebebi ortaya çikti: Zira, orada, benim daha bir ay önce tanistigim sevgilim, benim en samimi Türk arkadasimla, müthis bir ihtiras içinde sarmas dolas öpüsüyorlardi. Ben kipkirmizi kesildigimi hissederim. Ama nasil olduysa, çok asabi bir yaratilisa sahip olmama karsilik, âdeta inanilmaz bir sakinlikle hiç tereddüt etmeden karsilarina gidip oturdum. Benim ancak ve ancak o zaman farkima vardilar ve dudaklar ayrildi. Üzerimizde en az otuz kirk çift göz vardi o an eminim. (Tanitim Bülteninden)