Aleviler Artık Burada Oturmuyor

Aleviler ’artik burada’ oturmuyor; kapilari isaretlenmis evlerini, katil zanlilarinin önünde saygiya çagiran anit-otellerinin isli duvarlarini, dede postunun yaninda yer gösterilen düsmanlarini yüklenip ’göçtüler.’ Ama göçerken ezberlerini de birlikte götürdüler. Iktidar sebekesinden kendilerine yönelen tehdidi fark edenler, bu geleneksel ezberlere yaslanarak çaresizce direnis hatlari insa etmeye çalistilar ama tehdit, hattin önünde degildi ki... Çoktandir hattin arkasindan dolasarak bir kusatmaya dönüsmüstü bile. Bunu fark edemeyenler iktidarin Alevi Çalistayi’nin basarisiz oldugunu düsünmeye devam ediyorlar. Oysa bu kitap, sira disi üslubu ve yaklasimiyla Alevi Çalistayi’nin nasil basarili bir siyasal-dinsel mühendislik projesi oldugunu ve adim adim, sabirla hayata geçirildigini gösteriyor ve yeniden uyariyor: Dini su ya da bu biçimde, özcü bir biçimde kategorize etmek, dinin tarihsel vasfini inkar ederek buradan “gericilik“ türetmek ve bu haliyle de dini, zaten teoloji-politik bir refleksle biriciklestirerek tekellestiren zihniyete terk etmek, tekellestirilen bu dinsel algiyla mücadele etmek yerine, mücadele edilmesi gereken teoloji-politik aktörlerin alanlarini daha da genisleterek ellerine yeni araçlar vermek vazgeçilmesi gereken ilk ezberlerin basinda gelmektedir.
(Tanitim Bülteninden)