TÜKENDİ
Bir tarafta hayatin akisiyla sekillenen iç dünyalar, Bir tarafta ask... Elinden gelse ’Alev’ için canini bile verirdi Kenan... Ölesiye âsikti... Ömer ise hem issiz derinliklerinde Hem de gerçek dünyasinda buldu askini... Hayat akip giderken avuçlarimizdan... Tipki su gibi... Masum, temiz kalbimizi, ’Alev’ gibi saran ask... Unutturur bize her seyi. ’Ask’siz nefes almak mümkün mü? ’Hayir ben âsik degilim’ diyorsan... Aslinda tanimiyorsun kendini... Ilk yolculugun ’iç dünyana’ olmali. Iç dünyana... Böylece göreceksin ki; Orada nice asklar var... Hepsi de birbirinden ’Alev’li.... (Tanitim Bülteninden)