TÜKENDİ
Biz kimiz? Daha dogrusu tek, biricik, bir tek, yani parçalanamaz olarak yasamini sürdüren bizler kaç taneyiz? Biz, bizi izlerken yüzümüzde asili duran gözlerimizin sayisindan çok daha fazlayiz. Ne kadar reddetsek de, buna razi olmasak da,bu böyle. Parçalanirken ve dagilip yok olmadan kendi kuyumuzu büyük bir sevkle kaziyoruz. Öte yandan, tam kuyuya düsürülecekken, sirtimizdaki elin kendimize ait oldugunu fark ediyoruz. Sartlar bu denli olgunlasmisken hâla hayattayiz. Kuyuda degil. Ferdi Aydin, Shakespeare'den Shelley'e, Chesterton'dan Palahniuk'a kadar bir edebiyatin izini sürmüs bu romanda. Bunu yaparken gögün isigina, kuyularin karanligini da karistirarak kozmik bir evren olusturmus.