TÜKENDİ
“Kur’an akletmeye bir çagridir” desek, abartmis olmayiz. Çünkü Kur’an tümüyle insan aklina hitap etmekte ve düsünmeyi, tefekkürü, görmeyi, hatirlamayi, ibret almayi, okumayi, bilmeyi israrla vurgulamaktadir. Sunulan tüm deliller “akletme”ye tesvik üzerinedir. “Akletme” kelimesine benzer ve yakin anlamli kelimelerin kullanilisini da dikkate aldigimizda, her bes ya da alti ayetten birinde (yaklasik bin ayet) düsünmeye bir vurgu ve yönlendirme vardir. Kur’an Peygamber’in kalbine yani akletmenin merkezine inmistir. Inen ayetler insana akletmeyi tesvik edecek sekilde hitap etmistir. Peygamber de düsünmeyi, akletmeyi, tefekkürü tesvik etmis ve insandaki bu melekeyi uyandirmak ve aklin önüne konulan engelleri ortadan kaldirmak için mücadele etmistir.Ancak çok geçmeden Müslümanlarin yasadigi topraklarda “akletme”nin yerine kör taklit hakim olmustur. Akletmek vahyin karsisinda yer alan, vahyin alternatifi olan, serbest kaldiginda veya islevsel hale geldiginde vahye muhalif olacagindan korkulan bir kötülük kaynagi gibi algilanir olmustur. “Akletme”yi tekrar gündemimize almadikça, yeniden dogru bir sekilde düsünmeye baslamadikça, aklin önünde daglar gibi birikmis engelleri asmadikça sorunlarla basa çikabilmemiz pek mümkün olmayacaktir.