Ahbarilik İmamiyye Şiasından Düşünce Ekolleri

V/XI. yüzyilda Imâmiyye içerisindeki varligini çok silik bir sekilde sürdürmüs olan ahbârîlik, usûlî düsüncenin neredeyse akli vahye tercîh eden tutumuna karsi bir reaksiyon olarak XI/XVII. yüzyilda tekrar ortaya çikmis ve Siî düsünceyi, ilk zamandaki bozulmamis sekline döndürmeyi kendisine gâye edinmistir. Kisacasi, bu yeni dönem ahbârîliginin en önemli hedefi, kendi tâbirîliginin ön önemli hedefi, kendi tâbirleriyle, usûlîligin vahye degil akla öncelik veren tutumunun Siî düsüncesine vermis oldugu zararlari bertarâf etmektir. Netîcede kisa sürede bütün Siî medreselerinde üstünlügü ele geçiren abhârîlik, XII/XVIII. yüzyilin sonunda, usûlî düsüncesinin tekrar ortaya çikisina kadar, Siî fikih ve düsüncesine hükmetmistir.