Ah Kendime Bir Kulak Versem

Akici, saglikli, doyum veren bir iletisimi özlemeyenimiz var midir? Yanit çok açik, degil mi? Oysa yasadigimiz hemen her zorlugun, rahatsizligin ardinda yanlis anlamalara, düs kirikliklarina, derin yaralara yol açan iletisimsizligi buluyoruz. Baskalariyla, kendimizle, yasamla iletisimimiz çogu zaman büyük bir bölümü kireçlenmis bir borudan akmaya çalisan bir suyu andiriyor.Dile getirilemeyen istekler, korkular, yansitilan talepler, maruz biraktigimiz ya da birakildigim manipülasyon kol geziyor hayatlarimizda. Kendimizi karsimizdakinden ayirt edemiyor, baskalarinin aynasinda benligimizi yitiriyor ya da onlari adi konamamis boslugumuzda yitiriyoruz...Durum bu kadar mi umutsuz? Hiçbir sekilde! Bir bilgenin güzel ögüdündeki gibi: Karanlik bir odaya girdigimizde oraya buraya çarpip yara bere içinde kalmamak için esyalarin yerlerini bin bir zahmetle ezberlemek yerine, isigi yakin!Bu kitap tam da bunu yapiyor. Degismez kabul ettigimiz pek çok iletisim güçlügü ve beraberinde getirdigi agir yüklere farkindaligimizi açarak isik tutuyor. Çözümün oracikta, yani basimizda oldugunu gösteriyor. Bunun ardindan bize düsen, yolumuza el yordamiyla degil, çevremizi ve önümüzü görerek, güvenle devam etmek...