Afacanlara Şirin Öyküler Ciltli

Günesin sicakligini yeryüzüne cömertçe yaydigi güzel bir bahar günü, dört sevimli afacan
el ele tutusup yemyesil kirlarda doyasiya kostular. Türlü türlü oyunlar oynayip, neseyle eglendiler. Yorulunca, koca bir çinarin gölgesine oturup, hos kokulu çiçeklerin arasinda, bülbül seslerini dinlediler.

Tam o sirada içlerinden en afacan olani, agaç kovugunda sakli duran bir kitap farketti. Me-rakla kitabi açip, ilk öyküyü heyecanla okumaya basladi.

Öykülerin gizemli dünyasinda buluvermislerdi kendilerini. Neler yoktu ki bu dünyada?

Egitimden erdeme, akildan inanca kadar bir-birinden güzel öyküleri okudukça, daha da çok sevdiler birbirlerini ve bu hayati…