TÜKENDİ
"Yaziyi kesfeden insan, kesfinin bilmem kaçinci bin yilinda, insanin bunu hala acilarini, kaygilarini dile getirmek için kullandigini bilseydi yüregi burkulurdu herhalde.Acinin ömrü elimizdeki kalemin içindeki kömürün ömrüyle dogru orantilidir belki de. Gel gör ki ne söz ne de yazi her seyi anlamaya yeterli degil. Hayatin kendisi her türlü kurgudan daha çarpicidir dense de; yazmak, yine de boynumuzun borcudur.Kalbimiz sadece kan pompalayan bir organ, beynimiz sadece bir et parçasi olsaydi ne sevinç, ne aci, ne de düslerimiz olurdu. Bu ruhsuz dünyaya karsi iyi ki acilarimiz ve direncimiz var, tuzlu gözyaslarimizla yikanan, öfkeyle bilenen kalplerimiz var..." diyen A. Hicri Izgören'in bu kitabi, hayata ve insana dair kimi ezberleri sorgulayan yazilarinin bir bölümünden olusuyor.