Ben hiç genç olmadim. Çocuk oldum, babasinin simarik kizi oldum, asi, kavgaci, olgun, yasli bunlarin hepsini yerli yerinde oldum ama çocuk hiç olmadim. Kendimi tanimaya basladigim günden beri hep her seyi olgun düsünmeye çalistim. Hiç hata yapmamak için nerdeyse içimdeki genç kizi acimasizca öldürdüm. Sonra bir gün düsündüm; niye gençligimi yasamadim ben? Olsun yine geç degildi yasim gayet müsaitti. On sekiz yas pek de büyük sayilmaz. Ama bir de etrafima baktim, artik öyle bir lüksüm yok, gençlik hakkimi feda etmisim akilli, asil kiz olmak için. Ve geride yapabilecegim tek sey sadece üzülmekti. Üzüldüm. O yüzden her devri zamaninda yasayin derim ben. Asla hiçbir seye feda etmeyin kendinizi.