Acayip Bir Mert

“Ben acayip bir çocug?um. Öyle deg?il mi?” Birden oluverdi. Birden
söyleyiverdi. Bu gerçekten olmus¸ muydu? Çok utanıyordu. Gözlerini
lülelerinin arkasına sakladı.
“Evet, sen çok acayipsin.” dedi babası.
“Sen acayip güzel resim çiziyorsun!”
“Acayip iyi bisiklet biniyorsun!”“Acayip sevgi dolu bir çocuksun!”
“Hatta acayip komiksin, beni çok güldürüyorsun!”
“Acayip güçlüsün, sarılınca beni düs¸ürüyorsun.” diye ekledi annesi
“Pekiii,” dedi Mert, “Acayip de tembel miyim?”