5 No'lu Cezaevi Auschwitz'den Diyarbakır'a

5 No'lu zindanda yasanan savas, aslinda bir tarihin sikistirilmis -en yogun- haliydi. Devlet bütün olanaklariyla, Kürtler ise bütün olanaksizliklariyla hizli çekim savasa tutusmus, Vietnamvari bir durusla kendi tarihlerine kafa tutmuslardir. Bu savasta, sayet yenilen Kürtler olsaydi, yakin ve hatta orta tarihte Kürtler halk olarak tarih sahnesine çikmayi ve uluslasmayi unuturdu.. (s.11)Askerler zincirleri tasidilar. Ahmet Arif'in siirindeki prangalar aklima geldi. Demek o prangalar 1950'li yillarda, kislalarin mahzenlerinin karanlik kuytularinda degil 20. yüzyilin son çeyreginde de varmis. Hepimizi tek sira haline getirdikten ve zincirin bir ucunu en öndeki tutsagin koluna bagladiktan sonra zincirin diger ucunu da tüm tutsaklarin kolundan geçirerek en arka sirada olana bagladilar. Birbirimize yapisik hale getirilmistik. Bu halimizle kapiya dogru yürümek zorunda kaldik. (s.57)